Kendi merkezinde olmak....

Kendi merkezinde olduğunda bunun farkındasındır ve İçinde olan biteni görebiliyorsundur . Varlığındaki yaraları görüp kendinle durabilmek iyileşmeyi doğal bir yan etki gibi taşımaktır. Varım, görüyorum, kabül ediyorum ve yaralarımı şimdi iyileştiriyorum... Şifacı bunun farkındalığını, derin bilmiş hali ile derinlerdeki hislerini yüzeye taşımayı bilen usülünce yücelen kendiyle barış imzalamış bir simyacıdır.

Zamanın hatırlattığı kaosun kendi düzeninin yeni bir tekrarında gibiyiz... Tarihin kendi tekerrüründeki o sondayız. Bir şeyleri yeni baştan yaşıyor gibi görünsek de aslında yaşananların sonundayız ve anlamanı bekleyen ruhun, kendi hesabını çoktan yapmış ve değişen zamanın ateş çemberine öz disiplin ile sızmış çoktan ....

Değişen dünyanın içinde süzülürken kalbim fısıldıyor ruhumun merkezdeki varlığına; "" Sevgilim, birbirimize karşı dürüst olalım... Çünkü önümüzde rüyalar diyarı gibi uzanan bir dünya var... Mucizelerin ve doğru insanların doğru zamanda ve bize doğru akan şelalenin bize doğru aktığı. tüm zamanların hissedişlerindeyiz.... Çok çeşitli , çok güzel ve çok yeniler... Çünkü fark edişlerimizin yepyeni baharlarında yeniden doğan bizin içimizdeki keşfe değer cennet bahçemizin saklı gerçeğine bürünmüş sevgilerin çıplaklığına giyindiği özgür yükselişlerdeyiz. Gerçekten neşe, sevinç ve ışık yolu mu? Kalbinin ışığının kendi gölgesini aydınlattığı ve tüm aydınlığı ile güneşe vardığı gecelerin sabahındaki tan vaktindeki kızıllık gibi yayılan genişleyerek güneşin doğuşuna alan açan yeni başlangıç enerjisi şimdi iç ufkumuzda yükseliyor ve derinden sessiz gelirken hissedilir bir diriliş ile ses veriyor....

Kesinlik ya da barış yoksa, dertlere deva olmazsa , karanlık bir ovada sürüklenir gideriz. NETLİK ve BERRAKLIK ve de ŞEFFAFLIK önce kendi varlığımızın her halini olduğu hali ile görmektir ve de seni görüyorum diyebilmenin yalınlığındaki bir saf kucaklayıştır.. Kaçmayı bırakarak ve orda durarak sahip çıkmaktır her duyguna. Merkezdeki senin etrafında dönen her duygun, her hissin, her yaşamışlık umudun gizli tomurcuklarının filiz verme vaktinin geldiğini kokusu ile müjdeler.. Kokla ve dokun her hissedişinin umuduna .... Mücadele ve kaçışın karmaşık yanları ile savruluruz.. Sürekli bir kaçış halidir yetmeye çalışmak ve düzeni bildiği ve öğrendiği gibi kurma telaşında olmak, Her yerde, her alanda, her canda olmaya çalışmak ve uçsuz yolların kırık gediklerine dolgu olmaya çabalamak .. Sürekli aynı işleyişi değişim diye tekerrür etmek de değişik bu yeterlilik halime bir ilme demek ama alışkanlıklarından , alışılmışlıktan ve de sorunların cepherindeki temadaki esas sorunun sürekli kaçış halinde olmak olduğunu kabül etmemek .... Sevmekten kaçmak, değişimden kaçmak , kabülden kaçmak, görülmekten kaçmak , analaşılmanın derinliğine ihtiyaç duyduğunu söyleyip anlaşılmanın en has halinden korkmak ve sonuçsuz bir dalganın sakin uzantısında alabora olmaktan başka yol bulamamanın savruk uçuşlarına karanlık giymektir. kendini tekrar eder olmak ... Cahil ordularının arasında kalırız ... Dönüşümün sessiz bir soluk almak olduğunu anlamayan her birey bir diğeri ile sesli bir çığlık orkestrası kurduğunda ses sadece yankılanan nidalara dönüşür de anlaşılmaz bir kaosun yepyeni sayfalarında yenilenen bir anlamsızlık usüle gelmiş olur ve düzen adına düzensizlik rutininde sarmal olmuş savaşların yaşama dökülen karanlık lekelerine iz vuruşlarını izler oluruz...

Her şey bir bütünün içindeki bizde yani bir de başlar ve bunun anlamından uzak olmak eğitimsiz kuşakların topraktaki taşı toplayarak bilinçlenmesini beklemekten öteye geçmeyecektir...

Hayatın bilinçli planları bozmak gibi bir kendi düzeni vardır .. Karmaşık gibi görünenin gizemli renkleri en güzel resmi tuvale boyamanın hissedişlerideki o ilk kıvılcımda vukuu bulacaktır.... İlk his doğumun çığlıklarını başlatmıştır..... Kendi merkezindeki şifanı kabüle geçmen ve teslimiyetin safi berraklığına kendini bırakabilmenin özgür titreşimine dalabilmen dileği ve niyetiyle ........