Seni, Sen yapan nedir ??

Benlik algısı çoğu zaman öğretilmiş ve öğrenilmiş kalıplardan toplaşır da "" BEN KİMİM *?? ""sorusunun cevaplarına uzanan bir yolu dizimler. Pek tabii ki yolun izleri drevamıyetteki bütünlüğün yollarında azalır zaman zaman, bazı zamanlarda da derinden bağlanır kim olduğun gerçeğine... Ve asıl soru SEN KİMSİN ?? le başlar da KİM OLDUĞUN arayışı ile devam eder...??

Ve başlangıç sahne açılışı olsun burası? KİMSİN SEN ?? bir açılım yapar mısın bir kez daha.. Ya bilen tekrarı olur, ya da biliyor sandığın yanılsamaya bir gerçeklik algısı eklemiş olursun... Şimdi şu anda bir farkındalık kazanmak ve , görünmezliğin içindeki senin görünür olmanın zamanı ki bu derinlik algısındaki çekime doğru akıyoruz.....

Ve elbetteki; kimlik oluşumu ve kimliğin açılımından sonra devamındaki esas adımların vuracağı nokta bu oluşumun kalben nereye ve kime, kimlere dokunacağıdır. Varlık bilinç, varoluşun katmanları ve saflığın titreştiği o mucizevi anlardan taşan bir kendini seçme anının vukuu bulması hali... Yaşam yolu nelere sürerse bürürüsün , seni sen yapan belirli özellikler var olur ve birleşir kalbinle ve kalbinin içindekini bu özelliklerle dış görünümüne katar veya da zihinsel veri tabanına deneyimsel hafızana katar... Çünkü sen yaşayan bir makineye yaşam katan , hayata dahil eden, sevgiye dair anlamların öz den gelmesini sağlayan, rahman olan allahın eylediği en güzel yaşayan varlıksın... Her varlık yaşamın en hassas ve nazenin öz lerinden olsa da, sen de kendine has güzelliktesin ve kalbinden geleni aktarabilen sanatı "" YAŞAMA DAHİL OLMA- YAŞAMAK SANATI "" ile muhteşem bir sanatçı olursun.. İlahi temasın en kadim görünen ışıkları ile göğe değecek dansın tanrısal titreşimleri ile varlığına gül kokusu eklersin...

Kaybetme sanatında usta olmak zor değildir .... Kendinden kaçmak, kalbinden kaçmak, safi duruluğundan kaçmak dünya diyarındaki görünen alemin ciddiyetinden uzaklaşmak anlamına gelse de bunu yapmak akıcıdır.. İzahat yoktur... Sevgi yüzeyseldir.. Aşk kimyasaldır .. Bedensel aktarım yeteri kadar tıkalı olur ve açmaya cesaret de yoktur. Yaşamı faniz içindeki çakıl taşları gibi izlemeye bırakmaktır... Bir süre oyunda olmamaktır yaşamın kalbinden uzak olmak ...

Ünlü bir şairin de dizelerinden esinlenerek devam etme ilhamı aldığım şu dizeleri de ekliyorum yazıma;

İçlerinde kaybetme isteği olan öyle çok şey vardır ki onların kayıpları bir felaket değildir. Her gün , heer gün, her gün bir şeyi kaybet.. Heyecanını kabül et, kapalı kapıların anahtarını .. ben iki şehir kaybettim, iki nehir .... iki kıta kaybettim . . Onları özlüyorum ama bu bir felaket değildi... Seni kaybetmek bile , şakalı bir sisi, sevdiğim bir jesti,,, benim ışığım olmayacak .. Kaybetme sanatında usta olmak hiçte zor değil. Çünkü bu bir felaket gibi yaz bunu; öyle görünse de ...

Şiir neyle ilgili dersiniz?

AŞK ? Kenini bulmazdan evvel , Aşk zaten kayıp mıdır? yoksa bir olsalık mıdır?* Varlığına duyduğun aşkı kaybedebilmeyi tassavur eder de bunu deneyimleyebileceğin algısal gerçekliklerle mi tanımını yapmaya yeltenirsin.. İzahı OLMAYAN TEORİSEL GERÇEKLİKLER VE İLİZYONA doğru mu hareket edersin?

KENİNE VARMAZDAN önce AŞK zaten kayıp mıdır, kalbin yolu sırlarla mı süslüdür.. ?? Başlangıçta gerçek dile getirilir gibi görülse de, büyük kayıplarla başlayan izahatta umursamaz görünen tavırlarındaki , bu alanda durmasının nedeni ÖZ HAKİKİ alanından, yaradılışın esasından uzak kalmanın verdiği acının anlaşılmasını istemediği için , kendine yönsüzlüğün essahından uzak duruşunun tasvirini kaybetmek sanatında ustalaşmak olarak ifade ediyor ... ...

........... AŞK KALPTE HÜKÜM SÜRSÜN...

Ve ilahi varlığımızın kalbimizde bizle bütün olduğu o anlara gelince ; gönlümden süzülen bukleli sargıçların sarmaşık dallarında mavimsi tüten mavi açan çiçeklerimden ilham aldım..

Kalbini yanımda taşıyorum, Kalbimin içinde taşıyorum, Asla onsuz olmam. Ben nereye gidersem benimlesin sevgilim, Tek başıma yaptığım ne varsa o senindir sevgilim. ""BİTANEM .""" Kaderden korkmam, kaderim sensin sevgilim. Dünyayı istemem çünkü sensin benim dünyam , gerçeğim. En derin sırrım sakladığım, Köklerin kökü , goncaların goncası , hayat denen ağacın göklerindeki gök , yükselir daha fazla ruhun umudunda , aklın sırlarında , Mucizem yıldızları ayrı tutar .

KALBİNİ YANIMDA TAŞIYORUM, KALBİMİN İÇİNDE TAŞIYORUM...

....................................*****..................................*****..................................*****..............................****.......................

Beni ben yapan İLAHİ AŞK'a olan bağımdır.. Beni BEN yapan AŞK ile yaratılmış kalbimdir. Ben sevgiden yapılmış kalbimden güç alır ve yaşam yoluna sevgiyle atarım her adımımı... Yaptığım ve yapacağım her eylemde aşk ile hür bir hikmet ile hüküm sürerim topraklarımda. Dünümü, bu günümü ve yarınımı sevgiye dair kalbimin kıblesinde mucizelerimi varoluşumun titreten edasında kavrularak , yanarak , ateşlerimle yeniye sürgit atarım tohumları da sürerim tarlalarımda ... Suyumun rahmetinde doğduğum damlalarımla kadim efsanelere konu olurum ve döngülerimin döngüsündeki ahiretimin yolundaki tüm yolculuklarımda yaşam enerjimi akışıma aşk ile ilahi bağ ile kendi merkezimden bağlanarak akt eylerim yaradın saflığına ve rahmetine ve KALBİMDEKİ SENİ, GÜNEŞİMİN KALBİNİ CESARETİMDEKİ ADIMLARA EKLEYEREK yoluma AŞK ile İNANARAK, AŞK ile ŞİFALANDIRAN dokunuşlarımla yapılanmaya akmaya niyet eden SAF ATEŞİN SUYUN SEZGİLERİNDEKİ HARINA EKLENEN NAR ÇİÇEĞİYİM VE ESEN YELİN SAVAŞSIZ UÇUŞLARINDAKİ İÇ DÜNYAMIN HASSAS ALANINDAKİ DEVASA DÜNYAYIM...

BEN YARADANIN AŞK İLE YARATTIĞI IŞIĞIYIM, NURUNUN NURUYUM.....

SENİ SEN YAPAN NEDİR ???

KALBİNDEKİ SENİ ANLATIR MISIN??