Toprağında iz sür..

Toprağın o ait hissettirişidir ""yuva "" hissi ... Yuvada olmaktır kendine olan yolculuğunun başlangıcı.... "" Evimde olmak isterim dersin "", "" ben annemi özledim dersin "", ""doğduğum toprakları özledim dersin "" ve iz sürersin... Ait olduğun yuvaya doğru çekilirsin....

Doğduğun annedir esasının kaynağı .. kısacası toprağın... Alıp yürüdüğün ne varsa anenle başladığındır.. Ve sonrasında her ne gelirse anneden öğrendiklerine eklenir, şekil verir ve yönlenir .... Sevgiyi annenden öğrenirisin... Şefkati annenden öğrenirsin... Varlığının ayrıcalıklı olduğunu annen bilir ve de sana da bu biliyor olduğunu öğretir ve sen her haliyle annenle hayata doğru adım atarsın...

Ya sonra... Sonra işte herşey sonrasında başlar.. Doğduğun ev zihinsel manipülasyonla kaderin olur önce.. Annenin sessizce dikte ettiği bilişleri, annenin her şeyi bildiğini olduğu hali sonsuz güvenle kabül edişin, Sonra da bu güvenin verdiği ile büyümeye devam ederken öğrendiklerin... Ve bunların neden, nereden geldiğini sorgu etmeye gerek olmadığına inanan zihninle , aynının tekrarındaki sen...... Ve bu böyle akar gider..

Ta ki kendin olmaya karar verene dek.. "" Annemle bağım çok güçlün"", "" annem ne yaşarsa bende yaşıyorum. "" ... ""Annem beğenmedi "", ""annem istemedi. "" ve dahası. "" annem onay vermedi """ vs ile devam eden her adım da annenle yaşayan zihnin aynı tekrar etmekten yorulduğu bir an 'da; bir gün kalbine yenilir ve işte orada başlar yeni düzen... Kalp anlık bir alan dolduruşu ile yeniden başlatır her şeyi.. Silbaştan kendin olmaya doğru yol almaya çeker ve manyetik alanı, dinamik alanı açar ve işte kendin olmaya evrilme yolculuğu başlamıştır...

Ben artık kendim olmak istiyorum dediğin anda yol açılmıştır kendine doğru, ve kendine doğru yol almak içindeki güneşi yeniden doğdurmaya yönelir.. Güneş ışınlarını artırırken ve parlak saçları genişlerken, yeşeren gözlerinde umudun yükselen yelpazesi büyülü bir dokunuş ile """" ben artık annem de olsa bu kişi , ; yaşadığım hayatın anneme ait olmasına son veriyorum der, buna son vermeye niyet ediyorum dersin ve ve kimliğinin bu kez kendi topağına kök salmasını yeni baştan öğrenme yolculuğuna başlarsın... İşte oracıkta'sındır ,; güneşin kalbinde , Ay 'ın çepheri'ndesindir ve kendi hayatın nasıl yaşanır öğrenmeye doğru adım atar ve içsel yolculuğunun altın dozunu tüm duygularına, varlığına dokunuşunla temas ettirisin ve kendinin tohumlarını atar ve yeşermesini gözlemlemeye akarsın.... Ve işte keyif başlamıştır.

Öz varlığının Hakikatında doğan sen, şimdi bir kez de bilinçli seçimle kalbinindeki Özüne doğarsın ve temasınla kendi toprağına iz sürmüş olursun...

Yolun uzun olmasımdan şikayet etmeden ; her gün daha bir iltimasla kendine yönelir ve hassasiyetle , sabır ve sükunetle kendi toprağını işler, gelmiş olduğun noktadaki senin her bir hücresindeki kayıtları yeniden bulup, tozlanmış raflardaki kitaplar gibi havalandırıp , tozlarını alıp eskiyi yok eder ve yerine dönüşmüş halini veya da yenisini koyarsın..

Toprağın tutunduğun ve kayıtlarını sakladığın zeminindir.. Toprağın kendi varlığının ham hamuru ve yaradılışının sırlarının kadim koruyucusudur.. Toprağındaki emanetler zamansal bir döngüde gelip seni bulacaktır veya da sen onları bulacaksındır... Dönüşüm yolculuğu ve yolun her halindeki senin devamı niyet 'indeki varlığının temasındaki gün doğumu bir miladdır ve büründüğün öz hakikatının yolundaki giysisi yolun devamında yine toprağından uzaklaşabilir... Önemli olan sürekilikle yola revan olmaya devam etmek ve illa ki ; ara ara dönüp de toprağına bakmaya da es vermen ve toprağına bakmaya devam etmendir.. Toprağının seni senden saklaması gibi, toprağının seni sana vermesi hazır olduğun zamandaki denk gelişlerin değil , vakti gelene evrilmenin hediyelerini toplama aksına doğru hareket etmen ve hedefe varmandır...

Yaşam bir büyük serüven ve keşifler yolu... Ömür bedende bir nihayet sahip ve bedensel ölüm kendi vaktinde gelecek... Bu güne değin ise tadına varacak muhteşem bir öyküye imza atmamız mümkün... Ve doğduğun kişiye doğru macera yolu olan içsel keşif yolculuğundaki temel kazanç ; gerçek benliğimize kavuşmak ve kendimiz olmayı , kendimiz olmamıza engel her bir inanç kodu, inanış ve birçok farkındalıklı blokajı öğrenerek dönüştürmeye mahal vermesindeki muhteşemliği deneyimlemektir. Bunu yaparken kendi gerçeğinin, kendinin öykülerini de kalpten esaslarla yazmaya ömür yetemese de yüce gönüllülükle bir ömre bedel olmasını kabül etmek ve kendi hayatını yaşamaya başlamaktır....

Bin yılda olmayan bakmışsın gözünü açıp kapatınca oluvermiş ve sen kendini buluvermişsin....

Yaşam öyle ya da böyle bir sona bağlanacak ve bu son sana rağmen değil de seninle ve keşfe değer benliğine sarılmış seninle olsun...