Bir Kendillik Hikayesi......

01/07/2025

Νοτ: kendime 01 Temmuz da başlayacağıma söz vermiştim ve başlıyorum…

Bir su perisinin suya özlemi gibi kendine olan özlemine çekimidir bu hikaye.... "" Venera "" Venüs 'ün kalbinden kalbe akan ılık ılık sevdalara ait masallara dair ...

Bu Peri kızı Venera'nın hikayesi… Öyle bir hikaye ki bu; kendine başlamayı sürekli ertelemiş bir hikaye, duygularını… tanımakta hep çok ertelediğini farkeden ve de beklettiği kendinin arayışının hikayesi. Kalbinde saflık, içinde çocuksu ruhu ile haylaz gülümsemesi ile neşeli neşeli etrafta  dolanan, sevmeyi hayat felsefesi yapan, güçlü yanları ile varlığını ifade etmeyi seçen ve yanındakilere hep dolu ve de sevgi ile hissettiren cesur, sahiplenen ve de özveri ve de içtenlikle ve de şefkatle ve her şeyiyle sarılmayı bilen yeşil yeşil bakan bir Peri kızının hikayesi bu…. Hep birileri için vardı da ; kendine hiç vakti yoktu bu peri kızının …. Birgün hayatında kararlar almaya cesaret etti o aşkla titreşen kalbi ve de ruhu ile bir  yola çıkmaya niyet etti… o yol ki kendi ile yalnız kalıp her acısında kendi ile iyileşebileceğini bildiği bu hayat yolunda yalnızlığı bir sihre dönüştürüp kendi ruhunu tanıyabileceği ve de gerçekten kim olduğunu öğrenebileceği içsel yolculuğuna başlama kararı aldı … Su da yüzermiş gibi değil; suyu evi kabül edip, yüzeyde kaybolmayı bırakmaya ve de ait olduğu sisin içerisinde , pus diye nitelendirilen gizemin içerisindeki netliği kendine yol haritası yapmaya karar verdi ve de kendi ruhsal gelişim, farkındalık ve de dönüşüm yolculuğunu başlattı.

“ İŞTE PERİ KIZI "" VENERA ""tın HİKAYESİ BÖYLE BAŞLIYOR “” dedi ve de ilk hissettiği duygu ile kendine doğru adım attı…..Hep “ İ “ harfi ile başlayan bir şehre yerleşmek istediğini söyleyip durdu o güne değin. Venera ; belki de “i” harfi ile başlayan ve de yerleşmeyi hayal ettiği şehir içinde keşfedilmeyi bekleyen eşsiz ve sonsuzluğa yolculuğun adı olan ismine dair sevginin yollarına inanmak ve de inançları ile yeniden bağlanmaya dair içsel dünyasında gizli yaratımlarıydı:. 

Bir sabah bu sözlerle uyandı ve kendi içsel ve ruhsal yolculuğuma geçiş yapma arzusu o denli içine aldı ki peri kızını ; başladığı eşsiz yolculuğun kendini tanımak adına yaptığı en doğru adım olacağına dair içsel sesiyle eşsiz ve  sonsuz deneyimlerle dolu olacak olan  bir maceraya başlamış oldu .

Nefes aldığı her anda yeniden doğmaya başlamış olan hücrelerinde, içinde yankılanan bir yeşilin rüyası, mavinin sevdası vardı ve yolculuğunun ilk durağı dünyaya gelişi olmalıydı., 

Temmuz ayının eşsiz ve de yoğun duyularında; güneşin kalbinde bir sabahın ezan sesine doğdu bu peri kızı ve inançlarının sesine yankılandı doğuşu... Kapkara saçlarla, kara gözlerle ve esmer bir tenle fiziki varlığının ilk anlarında nefes almaya başladı periçe.... Saflığının teninin rengi ve saçının alevi gibi değişeceğinden ve de kalbinin hep aynı saflıkta kendini arayış yolculuğunda hep ısrarlı olacağını bilmeden yaşamdaki yolculuğuna başladı.

Bebek halinin dahi farklı, ışıl ışıl ve kendine has olduğunu anlatır hep mazisi. bebek halinin dahi bu dünyaya iz bırakmak ve sevgiyi yaymak için geldiğini bilir gibidir doğduğu yerler ... Eşsiz duruşu, güçlü çocuksu bakışları, içinden geldiği gibi konuşan ve de seven ve dokunan bir çocuk olduğu gerçeği bu. Değişmedi elbet, ve fakat büyüdükçe her göz yaşında sudan çıkıp yüzeyde aradığı sevgi ve şefkat etrafını kalabalıklaştırırken onu inanılmaz derin yalnızlıklara doğru iteledi ve her yalnızlığına adım attığında, içindeki küçük çocuğu ihmal edip terk etmeye ve de onu hep daha yalnız bırakmaya başladı ve dış dünyanın somut ağrılığında kimlik bunalımında kaybolup aslında meta işe varolma telaşına giren bir periçe oldu ve birgün yine yalnızlığının çığlığında içinde yankılanan ses bir mavinin çığlığı gibi gözlerinde yaş olup akınca yeniden bir özgürlük çığlığı bu kez dışında da belirdi ve tercihen yalnız  kalmanın aslında seçimlerinden özgürleştireceğini ve bu kez kendini seçmenin kendisine varacağı bir yol olduğunu fark etti ve  yolculuğundaki ilk seçimi kendi oldu…. Seçili yalnızlıkları giderek artan saatlere, günlere haftalara yayılırken içindeki hakikat arayışı da giderek güçlendi ve de kalabalıkta yalnız olduğunu kendine itiraf etmeye başladığında işte o an kendi bilinmezliğinin bilinebilir olacağı ve de kendini keşfin ihtiyacı olanlara da el uzatma yolunda şifacı yönününde etkin ve yayılır şekilde kendini göstereceğini de anlamaya baladı. Artık hem bir simyacı hem de bir şifacı idi ve her adımda yepyeni keşiflerle dolmaya başlamıştı…

Geçmişi aynalama yapmak ve yansımalarını çözmek ve de bu günde saflığıyla devam etmeliydi ve şimdi ve geleceğe doğru netlikle saf sevgi ile ilerlemeliydi. Ve yolu uzundu .

Çocukluğu hep büyümeye acele eden heyecanla koşuşturma telaşı ile duraksız geçti… Kayboluşları yalnızlığını artırıyordu. Ve yalnız kalmamak adına yanlış duraklarda beklemeye başlamıştı. Anlaşılmaya, dinlenmeye o kadar ihtiyaç duyuyordu ki; bu ihtiyacı periçeyi yazmaya, okumaya ve de yeni şeyler keşfetmeye itiyordu. Bedenindeki değişimler, hormonlarıyla tanışması ve bu hormonal değişimi onu inanılmaz derecede derinden sarsıcı etkileşimleriyle onaylanma, beğenilme ve de önemsenme ihtiyaçlarını yoğunlaştırmaya başlamıştı. Hormonlarıyla değişen bedeni, istemsizce edindiği yeni duyguları onu bambaşka yerlere doğru itiyordu. Esiyordu da, esintinin yönü neresiydi, kendisinin ötesindekiydi. Savruluyordu da ;savuran neydi onu dahi bilebilecek netliğinden her an uzaklaşır gibiydi. Kendine yabancılaşır halleri dışarıdaki beğeni alemine, somut ağırlığı olan nesnel veya subjektif hislerden uzak türlü yönlere doğru iteliyordu. Yalnızlığının içinde de kayboluşları başlamıştı ve de sessiz çığlıkları artmıştı. Tam da o çığlıklar onu kendinden uzaklaştırıp daha körpe baharında yalnızlığının kaçamağında beğenilme dürtüleri ile kendini ortaya koymaya başlamıştı. Beğenilmek hoşuna gidiyordu da; ruhu hep uzak duruyordu. Çekim sadece anlık  hislerle oluşuyor ve de onlar da yetersiz geliyordu ve de içsel çatışmaları böylece başlamıştı. Kalbi ayrı konuşuyordu, zihni ayrı sesleniyordu. O arada ruhu sıkışmışı. Ve zaman içerisinde kaybolup gitti ruhunun yankısı. Baskılandı içerlerde bir yerlerde ve susturuldu zihninin yönetici baskısında.  Ergenliğinin sessizliği, kitaplardan başka yaşam alanı olmayan sosyallikten uzak bir dönüşüm ve arayışının daha da derinleştğii ve de derinlerdeki ihtiyaçlarının sonsuzluğunda daha derine , daha da derine çekilir olma hali … Kendi derinliğinin mahzenlerinde bir el uzanıp onu kurtarsın diye bekler olmuştu ve o derinlikler onu hapsetmeye başlamıştı.

İçindeki büyük yalnızlık sevilme ihtiyacını oldukça yoğunlaştırmıştı ve de ben esasında kendini sevmesi gerektiğinden habersiz bakıyordu aynaya. Çoğu gün aynaya bakıp gözlerindeki mutsuzluğu dahi görmezden gelmeye başlamıştı. Bir dönem aynaya dahi bakmadı. Görseli süslemekti sadece bakışları. İçindeki o sevgisine ve kendisine ihtiyacı olan küçük kız çocuğu görmezden gelinmeye başlanmıştı ve gerçektem uzaklık da beraberinden geliyordu . Kendine olan cesaretsizliğini ve adaletsiz yaklaşımını dışarıda dengelemek üzere zihnimin bana yeni oyunları oluşmaya başlamıştı. Adaleti Dış dünyada sağlamak iyi ve de cesur hissettirecekti. Eğitim, öğretim ve edindiği bilgilerle mutlu oluyor ve de motive ediliyordu; önceliğinin sağlığımı korumak olduğu gerçeğinden çok uzaklaşmıştı. Dış dünyadaki en karanlık noktalardan hareket planı oluşturur gibi beslenir olmuştu.  Kimlikleri oluşmaya ve de içimdeki sessizliği dışsal eslerle sabote etmeye başlamıştı. O esnada hayatına bir eril aldı ve kendinden daha da uzaklaşacağı gerçeğinden habersiz yepyeni bir maceraya atladı. Daha kendini bile yeterince tanımazken bi başka insanı tanıma merakı, o  insana iyi gelme merakı apansızlığa atlamaktı. Sanki eksik ve de kırık yanlarını o insanla tamamlayacaktı. Arayışı daha da derinleşmişti fakat artık görmez ve de duymaz olmuştu. Bedeninin salgıladığı birçok kimyasalın etkisi ile farklı hislerin ve de hazların peşinden sürükleniyordu . Heyecan hissetmek ve de beğenilmek için giyinmek ve sürekli bu döngüleri yaşamak maddesel zevkler cazip gelmeye başlamıştı. 

Bir süre sonra duruldu her şey ve sabah uyanışlarım farklılaştı. ve yenden kendine uyanmaya başladı periliçe. Yaşam yolculuğundan beklentileri bambaşkaydı periliçenin.. Dar alanda kendnii ifade etmeye çalışarak, ailesine, etrafına, çevresine, yeni girdiği ortama kendini anlatmaya çalışarak o kadar yıpranmıştı ki; ruhunun güvensiz ve de kayıp hissediyor olması ürkütücü hissettirmeye başlamıştı . Anlaşılma ihtiyacı, onaylanma ihtiyacı o denli yoğundu ki,  gerçekten neye ihtiyacı var ve de gerçekten ne istiyorum farkındalıktan yoksundum ve de içsel telaşım inanılmazdı. Sevgisiz, yalnız, yorgun, tükenmiş, kırgın, endişeli, kaygılı, inançsız, güvensiz  ilerlemesi bitmiş, yaşamı bitmiş gibi hissediyordum.  Deniz kenarında sığ suya ayaklarını sokmuş ve o anda fırtınaya yakalanmış, fırtına, şimşekler arasında kalmış puslu, sisli havada yönsüz kalmış ağlayarak çığlıklar atan ve de isyan eden küçük bir kız çocuğunun hezeyanları yükseliyordu içinden …

Ve nihayetinde o küçük kız çocuğu yürüdü ve de aştı engin suları, fırtınaya rağmen bir umut dedi ve ışığa yürüdü; kendi elleriyle ördüğü cezaevinin duvarlarını yıktı ve yürüdü kendine doğru. Çok zor bir yoldu bu, nerede kalmıştı? Nasıl hissediyordu? Yıkıntıların altında hasar neydi? Ruhundaki yaralar ne kadar derindi? Travmaları  nelerdi? Hiçbirini hesap etmedi dahi; küçük kızın saf kalbindeki ışığa yürüdü ve de kendinden o ilk kaybolduğu andan başlamaya karar verdi.

Yol  karmaşıktı ve de ışıklar dağınıktı. Önemli olan bunlar değildi artık. Kalbi var olmak ve de varoluşuna dönmek, ışığa yürümek sitiyordu ve yola çıktı, Bu kez yepyeni bir İNANÇ'la büyüttü kendini VERENA ı ve her şeyi yeniden sevgi ile kurmaya başladı, sevgi hissetmeyi öğrendi yeniden ve yeniden ve yeniden ve neşesi geri döndü önce , sonra kendine güceni ve öz değerleri ve öz saygısı ve iç güvemliği ve de sevmeye başladı yeniden kendini aynaya bakabilmeye, gök yüzünü görebilmeye başladı yeniden ve güneşin her gün doğup battığını farketmeye başladı. Hüzün denizinden çıkmayı başarmıştı ve sonrasında deneyimlerini, kayıp olduğu zamanları anlatmaya başladı ve de mesleğinde başarılı olmayı aşk ile yapmaya odaklandım ve de sevgim ışığım oldukça parlamaya başladım yeniden . ışıldıyordum, gözlerime parlıyordu yeniden ve aşk doluydu içim tabi yaralı bir aslan olduğumu ilk heyecanda yine unutmuştu, İyileşmeye çalıştığını ve yolunu bulmak için arayışta olduğunu ve içinin yangınlarını bir köşeye koyduğunu ve bunların dönüşümü için kendini affetmeye ihtiyacı olduğunu yine unutmuştu. Halı altına süpürür gibi, bilinçaltına bıraktı her şeyi ve ilk nefeste yola devam etti, yüreğinin ilk kıvılcımı ile ve asalete teslim oldum yine kariyer telaşına düştü ve de sevgiyi esintiye bıraktı ....

Devam edecek....