Geçmiş zaman olur ki....

Mutluluğu ararken, mutlu olmayı ertelediğinizin derin hissiyatında oldunuz mu hiç??

Yavaş yavaş daha iyisi derken şu an hissettiğinizin belki de kaybolacağını düşündünüz mü hiç?

Kalbinin deli gibi çarpttığını duyumsuyor olduğun halde heyecanlarını beklettiğin ve şimdinin seni bekleyeceğini hayal ederek yıllarını geçirdiğini ne zaman anladın? Ya da anladın mı?

Sevmeyi ertelemek, sarılmaya da vakit ayırırız elbet deyip istek ve hislerini ötelemek, gülmenin önemini bildiğin halde bu gün değil bir ara güleriz demek çağın modası olsa gerek...

Zamanın hiç bitmeyecekmiş gibi çoğaldığını düşünmek, binlerce yıllık bedensel ömür bahşedilmiş gibi hep bir bekleme sebebi bulmak , hep bir mazeret, hep bir bahane, bişi bişi.....

Artık duygularının varlığına kıymet verip, hissettiğine hissettiğin anda sarılmanın vakti gelmedi mi?

Özlediğinde özleminin kokusunu içine çekmek için şimdiye durmak için vaktin yok mu?

Daha iyisini, daha çoğunu kovalamaktan yorulmadın mı ? Yaşamını iyileştirmenin hızında koşarken ömrünü tükettiğini anladığın o derin iç çekişlerini duyabiliyor musun?

Az önce küçük bir video izledim ; """JERRY YOK, TOM'DA YAŞLANDI ARTIK"""" ne devrilen saksıların sesi var, ne de mutfaktan gelen neşeli gürültüler, Saatin tık tık vuran soğuk sesi ve ekranın soluk ışığı kalmış. Tom anlıyor ki " Hayatın anlamı aslında o küçük fareyi yakalamak değilmiş, o küçük farenin peşinden koşarken geçen ""yaşamak ""dediğimiz o eşsiz yolculukmuş ...

Hayatının en güzel anlarını yaşadığını ve de yaşayabileceğini bir gün farkedeceksin.. Geçip gitmiş ve çok uzun yollar katetmiş olacaksın... İşte o zaman bunun telafisi de olmayacak , geri dönüşü de !!!

Mutluluğun tam ortasında iken bunu farket ve hissettiğini yaşamak için kendine izin ver ...

Hayatının başlamasını beklemeye son vermek için şu an tam da vakit....