Her Halinle Yeterlisin...

🐛Kendimiz ile ilişkimizden ne zaman koparız ? Çocukluk yıllarından başlayan bir fedakarlık beklentisine kapıldığımızda , çok daha fazla çaba ve uğraşla vericiliğimizin arttığı bir koşuşturma sürecine girdiğimizde ; çabaladığımız şey için teşekkür aldığımızda bundan keyif alırız , aldığımızı zannediriz aslında ve bu minicik girdap büyüyerek bizi yutar ve farkına bile varmadan daha çok vermeye , yeterli olmaya çalışmaya ve unuttuğumuzun kendimiz olduğunun farkına varmadan hep bir yeterlilik mücadelesinin içinde olduğumuzun farkındalıklarından uzaklaşan ruh hali ve bakışı ile biz olan her leyden uzaklaşmaya başlarız . Sonrasında kurulan her iletişim ve ilişki şeklinde hep veren ve yeterli olmak için olması gerekenden ve olması istenilenden çok daha fazla hareketler içinde olmanın ötesindeki kaybolan benliğin savaşında , o anların gizli yok ediciliği içine çekilir olur ve yokluğun cehenneminde yanmaya başlayan bireyler oluruz...🦋🦋🦋

🐞🐞🐞Yaşamın hep bir koşu, hep bir mücadele olduğu inancı devam efen hareketlerdeki yeni seçimlenen bilinçli gibi görünen, alttan alta bize ait olmayan düşüncelere inanmakla başlayan yeni oluşumların devamındaki adımların bir birine bağlanması ile devam eden bir sürecin sürekliliğe dönüşmesi ile mümkünlüğü artan bir hale dönüşür ... Her bir fedakarlık yeni bir yok oluştur ve güvensizliği besleyen bu hallerde, güvenememek, daha çok kontrol etme ihtiyacı getirir, daha çok kontrol her işi kendin yapama eğilimini ve bir bakmışsın ki; kimsenin yaptıklarını beğenmeyen bir moddasın ve kimseye yap demeye gerek olmadığını düşünüyorsun ve yapmaya başlıyorsun.... Yapmaya devam ediyorsun ve yapmaktan başka çaren kalmadığına olan inancın büyüyor.. Sonuç olarak hayata bakışın hep bir kısıt ve hep bir gizli, kaçamak hallerde akıp gider oluyor .. Değişim ve dönüşüm korkutucu oluyor ..🐝🐝🐝

🐌🐌🐌Oysa ki bu anlattıklarımın hiç birisi biz değiliz ve olamayız da.. Zorunlu bir tükeniş kalıbına sığmaya çalışan gönüllü süvariler gibi , birilerinin yükünü , birlerinin derdini , birilerinin sorunluluğunu alarak sadece kaçmaya devam etmenin yollarını buluruz.. Peki neden kaçarız ? Kendimizden .... Tabii ki kaçtığımız tek gerçeklik , olmaya geldiğimiz gereçekliğimizdir ... Ve bu gerçeklik biz kabüle ve sahiplenme hazır oladıkça bizinle yaşanılır olamayacaktır ... Kendi gerçekliğimizin büyük atmosferi ancak biz hazır olduğumuzda bize dolar ve aldığımız nefesin tadını ve yaşamın gücünü almaya başlarız .. Kendimize yaklaşmaya başladığımız her bir an da bir diğerinden uzaklaşırız .. Çünkü bize ait olmayan bir yaamın içinde esaret altında , hudut savaş vermek yeterindece yormuştur ve sınırlar denilen her bir kural sadece yeterli olabilmenin koşuşmacası içindeki o çalkantılı ve bulantılı hayata yetişmek ve içinde durabilmek oluşturulan yüksek duvarlı , özgünlük ve özgürlükten uzak kalamanın yollarındaki gidemeyen ve kalamayan zihiblerin yaşamının şekilleridir..🐌🐌🐌

Yapabildiğin kadarını yapmak, olabildiğin olmak ve kendine hizmet verebildiğin kadar varsın ve bu yeterlidir ... Kendi benliğini korumak için kendine zaman ayırmak , sevdiğin şeylerin belirgin olması , kendini iyi bilmek ve lendi seçimlerine saygı duymak için adım atmak ve kendine sahip çıkmak için yaptığın her bir sevgi dolu sarılmak yeterliliğinin isbatıdır .. Yaşam sonsuz ve muhteşem ve senin için her şey var ve bunlara sahip olmak için ciddi bir efor harcaman gerekmiyor, olduğun kişiye ve kendine inanan ve kalbine bağlılığınla i sezgilerinle yol alman yeterli ... Senin oan seni bulur ve İnandığın sevgi yolunda ışığın kalbinden gelip seni sarar ve aktığın yollarda su olur seninle akar .. Senin olan hazır olduğun her an da sana doğru hizalanır ve kaçamak dövüşleri, sınırsız sarılmaları çoğalttığında aşk da sana sarılır.. Aşk, özgün ve özgürdür ve ilahi olana olan akışın senin sana akışını bekler ...🐳🐳

Yeterliliğinin ve feda edilemeyecek kadar güzel ve saf olduğunun ruhuna açtığın alanala sana gelen senle idrakında teslimiyetle akışında yoluna akmaya cesaret etmek yeterlidir...🐬🐬🐬

Unutma ki sen böyle de güzelsin... Her halindeki varlığının var oluşla bir olduğu yerde bütün ve muhteşemsin ... Ben her halimle bir bütünün muhteşem görseliyim... Hayat senin bu bütünlüğünü arar, ve görmek ister hak ettiğinin seninle olduğunu evrensek kodda bilmeye ve titreşinlerle iletmeye ihtiyaç duyar ..Çünkü evrenin dili frekans ve titreşinlerdir .. Nasıl ki bir kuş uçmak için çaba harcamaz, doğasında uçmak vardır ve uçar... Çiçek açmak için çaba vermez , çünkü açmak ruhunda vardır... Gökyüzü parlamak için çaba harcamaz , çünkü güneş her Sabah ona eşlik eder ve göğü aydınlatır ve ay her gece aynı çizgilerde olmasa da görünür olur ve aydınlık verir karanlığa... İnsan da; varlığına inandığı kalbinin doğasındaki sevgiyle birleştiğinde açar baharlarına ve kavuşur benliğine ... Doğduğumuzdaki biz ile buluşmak bir ömür sürse de biz olduğumuzun yeteriliği burada gizlidir .. Bu hayata birilerinin peşinden koşmak için doğmadık . Deneyimlerimizin tamamında kendi gerçekliğimizin doğamıza gelmesi ve bize doğması için yüzeriz ..Ve her halimizle bir ve bütün ve eksiksiz ve kusursuz varlığımızla varoluşun kaynağında , yaşamla besleniriz ...🦀🦀🦑🦀🦀

Kendimize yepyeni bir günaydın diyelim mi? ve Bu kez güneşin bize olan coşkusundaki gök kuşağını kalbimizde bulalım, görelim ve ışığımıza ekleyelim ....💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦

Günaydın ruhumun ışığı, kanatlarıma yeni bir benlik kaydettiğim uçuşuma başlıyorum ....💦💦💦💦💦💦💦💦💙

z..