ŞİFALANMAK....

" SU GİBİ " ol eskilerimiz, büyüklerimiz ve de yenilenmenin akışında akmayı bilenlerimiz... Su gibi ol, ak ,yayıl,kapsa ve de yolunu bul.... Öyle zamanlar olur ki; karmakarışık, yorgun,tıkanmış, aşırı hassas, yönsüz, bulanık,korkmuş,tedirgin ve de hissiz , kalbimiz ve zihnimiz donmuş gibi hissederiz ve hatta tükenmiş ve yaşam enerjimiz çekilmiş ve hiçbir şeye mecalimiz yokmuş gibi hissederiz.. Odaklanamayız, konsantre olamayız, hiçbir konuya yoğunlaşamayız ve de dalgalı seyir halde yürümeye çalışırız yolumuzu. İşte tam da bu anda zihinsel kargaşa artar ve de her bulanık duygu bir hücreye yerleşir ve akan zamanın eşliğinde bedensel çöküş başlar ve zihnimizin belirsizliği ve de aşırı endişe ve kaygı halinde olması bedensel çöküşümüzü başlatır ve de hastalanmaya başlarız. Her hastalık bir duygunun yansıması olarak bedenlenir ve de hastalıklar gelişir büyür ve de bazen çözümsüzleşen bir çok kronik soruna dönüşür. Şifalanma ihtiyacımız başlar....

Zihinsel çözüm, hastalığımızı hissetmeye ve de yaşamda bedenimizde deneyimlemeye başladığımızda uygun doktora gidip gerekli tıbbi tedaviyi almamız gerektiğidir. Ve evet doktor gider , muayene olur ve de tedaviye başlarız. İlaçlarımızı alır belirli bir süre doktorun tavsiyelerine uyarız, kısa süre sonra ilaçların bile bir kısmını kullanmadan günlük kargaşaya ve de rutinlerimize geri döneriz. Aynı hengameye, aynı stresli alana ve de aynı çözümsüz hissettiren döngülere tekrar eden sarmala yeniden gireriz ve de bu kez daha hassas ve de daha yorgun olur, daha çok savaşır ve de mücadele ederek daha çok iyileşme ihtiyacı içine girer ve de yeniden çökene dek de devam ederiz.. Süreç tamamen çökene ve de tükenene dek böyle devam eder ve en sonunda düşünemeyecek hale gelir, ciddi psikolojik sorunlarla karşı karşıya geliriz ve de işte gerçek bir düşüş ve de ciddi bir alan kaybı kendini göstermeye başlamıştır. Taki bu tükenmişliğin dönüştüğü olumsuz ve de negatif tüm duyguları çevremizde görmeye ve de hissetmeye başlayana dek ısrarla vermeye ve kendimizi tüketmeye devam ederiz...

Peki şifalanmak tam anlamıyla ne demektir.? Ne yapmak gerekir ? ve nasıl rutinimiz haine gelir ?? Şifalanmak, durmaktır öncelikle ve de nefes almaktır ve nefes almayı öğrenmek ve kendine nefes alma zamanları tanımak ve alan açmaktır. Neye ihtiyacın olduğunu kalbine, ruhuna, bedenine sormak ve de ihtiyaç olanı kendine verebilmektir. Aşırı çalışan ve yüksek sesle konuşan zihnini durdurabilmek ve de zihninin ötesine geçebilmektir. Kalbinin sesini duymaya alan açmaktır. Ne istediğini, ne ile dinlenebileceğini bulmak ve de adım atmaktır ve bunu kendine hediye etmektir. Bazen boş boş oturup sadece zihnini dinlendirmek ve de bedenini durdurabilecek zamanı yaratabilmektir. Kuş seslerini dinlemeye zaman ayırmak, gökyüzüne bakabilmek, suyun sesinde huzuru bulabilmek, yeşilin doğasında iyileşebilmek ve kalbine doğru sevgi yolunda şefkatle kendine dokunabilmeyi öğrenmektir.

Şifalanmak,; gerçekten durmayı bilebilmektir ve de durmaktır. Bedensel güçlenmek ve de bu yaşam yolculuğunu bize tattıracak eylemlerimizi yapmamıza veya gerçekleştirmemize vesile olacak bedenimize gerçekten iyi bakabilmektir. Sağlıkı olmaktır . Sağlıklı olmak için bize uygun olacak olanı belirleyerek, bunu yaşam felsefesiniz haline getirebilmektir. Her bireyin kendi özgü bir sağlık standardı ve de herkesin kendi uygun bir yaşam şekli olduğu bilinen bir gerçek olsa da ; şifalanmak için yapılacaklar herkes için eşit şartlara tabiidir. Düzenli uyku, Doğru beslenmek, Yeteri kadar su tüketimi ve mental ve de rusal veya psikolojik sağlımızı korumaktır ve de maksimum seviyede iyi tutabilmektir. Hemen herkesin kendi benliğindeki iyiyi bulmasını ve de bunu daha da iyi hale getirmesi için kendisine alan açmasını ve de sağlığına yoğunlaşmasını dilerim..

Yaşadığımız ülke ve içinde olduğumuz dünyada yaşam şartları, bir arda olduğumuz insanlar ve karmaşıklaşan ve iç içe girmiş değişik kültürel bilinçlerin herşeyi zorlaştırdığı bu günlerde en iyi seçim herkesin kendi iyisini,kendi iyi alanını ve de kendine iyi gelecek olanı ve de iyi gelecek insanları bulup onlarla vakit geçirmeyi seçmesini bilmesidir ..İyileşen bir insan bir diğerine dokunacak ve de bu böyle süregelen etkileşimle çoğalarak devam edecektir. Buna öncelikle kendinden başlaman gerek tabii ki. Ruhunu beslemen, kalbini sevgiyle tutman, zihnini beslemen ve de bedenini en iyi şartlarda tutman ve en güzelini seçmeyi kendine hak görmen.

Bu dünyaya dolarken tüm bolluk ve bereketi, aşkı, sevgiyi ,huzuru ve şefkati hak ederek doğarız . Yaşam yolculuğundaki seçimlerimizdir ki; yönümüzü şaşırtıp bize bizden uzaklaştırıp hak ettiğimiz herşeyi sorgulamayı öğrenir ve içsel, dışsal çatışam yaşar hale gelir güzel, iyi, huzurlu hissetmek varken ; endişe, kaygı ve de olumsuz tüm duygularda dengede durmayı öğreniriz ve şifalanmak hayal olur.. Bütün bunlar bizi yolu izleyecek seyirci durumuna sokar. Kendi yaşamımıza seyirci oluruz.

Kendi yaşamımızın kontrolünü elimize alma vaktidir; kendi yolumuzu bulalım ve içsel enerjimizi keşfedip kalbimizle yolu bulalım ve de ruhumuzun herşeyi biliyor olma hali ile zihnimizin haritasına yön verip akışkan olalım ve de akışkan kalalım . Direniş güvenli değildir. Direniş sadece zaman kaybıdır. Direnmek kendi varlığının gerçekliğinden kaçmaktır ve her kaçış bir hastalık olarak karşınıza çıkacak ve de sizi yoldan çekecektir. O yüzden hemen şimdi durun, derin bir nefes alın ve kalbinizin sesine kulak verin ve de koklayın o güzelliğin kokusunu ... Neşe ile gülen insanların, yüzlerinde mutluluğu okuyabildiğiniz kalabalıkların varlığını hayal edin. Ne kadar iyi hissettirdi değil mi?? İşte şifalanmak budur. Olumlu düşünen,lme yeteneği ve de kalbinle kararlar alabilme yetisidir ve de öncelikle kenini seçebilme gücüdür ve de kendinden başlayarak iyileşmek ve de saflığın, ilahi olanın ve yaradanın nurunu, ışığını yayabilecek ışık savaşçısına dönüşebilmeye izin vermektir.

Yolunuz ışıkla dolsun ... Kalbiniz şifa bulsun dileğiyle ....