Zihninle savaşmayı bırak....

Çocuk olmayı bıraktıktan veya çocuk olmayı bırakma haline zorlandıktan sonra her bir şey zihnin hegomanyasına doğru evrilir... Büyümek bir savaş gibi öğretirli bizlere.. Nerede ise bir ömre değecek zamanda zihnimizle kavga ederek bir orta yol bulmaya çalışırız da, yine o yol zihnimizin uygun gördüğüne evrilen bir seçim haliyle sonuca varır... Ve bu bir ömre bedel savaşın kazananı olmaz....

En büyük yazılım dehası beynimizdir.. Kullanılan hücresel açılımlarımızla ve halen kullanımı mümkün olmayan hücrelerlerimizle muhteşem bir yaşayan mekanizmadır beynimiz.. Kayıt tutar, saklar, depolar, verisel tablolarla hayatı şematik şekilde sunar bize ... Sonra da devam eden bir sirkülasyon ile devinime dalar.. Yalnız manyetik alanı yoktur... Çünkü muhteşem yazılımcının yaşama eşlik etmesi kalple olur ... Bir matematikçi işlemci.. Diğeri edebiyatçı romantik.. Biri ezeli tasvir eder.. Biri ebediyete dize dürer.. Kalbin rezonansındaki manyetik alan muhteşem bir devinim ile yaşama dalış verir ve ilahi aşkın temasını ve yayılmasını salık verir... Kalp zihnin savaşlarına noktaya koyar ve aşk ile yolculuklara meyil eden tüm duygulara bilet keser. Dolaşım ve yayılım kalbin işidir ve alan açtıkça , yayıldıkça kalp zihni de renklendirir ve yazılımımızın da öz hakiki varlığının tanımlarındaki akışla birleşir ve maneviyat güçlü etkileşimi ile aritmetik öğretenimizi de şifa ile kalbe döndürür...

Zihinle savaş, yaşanan her şey ile savaşmaya devam etmektir. Hep bir mücadele içinde olmaktır.. Ve savaşmaya devam etmek mücadelenin artmasına ve nefes almanın güzelliklerinden de feragat etmeye neden olur.. Zihin oldukça güçlü bir manipülasyoncudur.. Zihnin ana frekansı ve yapısı, insan varlığını korumaya yöneliktir ve korumacı yanı hareket halindeki saflığı ve değişkenlik veren sevgisel oturumu ve sevginin kalbe yerleşimini reddeder...Sevgi dönüştürücü ve açılımları ile duygusal zeka ve duygusal esneklik veren güçlü dinamikler ve enerjisel akımlardır ... Zihin muhteşem muhteviyatı ile eşsiz öğrenimler ve öğretilere sahne olur, yazılımı editler, senarist olur, yayımlar, ekler, çıkartır , sunar ama sevgiyle harmonik bir birleşimi bilmez ve buna anlam veremez.. Zihnin anlamsal açıklaması olmadığı yerdeki kriz anları bedensel kaos yaratır, öfke, gerginlik , tedirginlik ve olabilecek en güçlü duygusal polemik hallerindeki hareketsel dizaynı kalbinin alanına karşı direniş yaratmakla ilgilidir..

Vakti gelir de hissettiklerinle bir arada kalmayı deneyimlemeye gönül verirsin , ve boşluğun o eşsiz alanında durursun ve "" BOŞLUKTA KALIRSIN "" yas tutmaya, sevilmemeye, geleceğin gelemeyeceği olasılığını da kabül etmeye, kurgulara ara vermeye, kaybedişlerin yarattığı esaretten kurtulmaya, eleştirilmeyi , olmayacak olanla kavga etmeyi bırakıp kabül ettiğinde zihninle savaş biter.. Ve işte tam da burada sevildiğini ve seni seveni farketmene yol açılır, düştüğünde el verecek olanı görmeye yol açılır, fark edişlerin başlar ve her ana daha da çok yayılır.. Yaşamındaki tekrarları bırakman için gelir bu kez varoluşunun sesindeki seni duymaya başlayan kalbin ..

Sevginin eşsiz sıcacık ve kendin olmana izin veren alanına bırak kendini ve zihnin ilk kez nefes alsın.... Kalbin manyetik alanındaki dehasına duygusal zekayı eklesin ve bir yaşam sihrini tüm deneyinlere eklemeye başlasın... Farkındalıkların , amaçlara değdiği , öz varlığını hissederek, küçük eslerle kendi varlığının hareket alanına doğru yol aldığın muhteviyatı maneviyat olan güçlü bağlılık haliyle kendine doğru kenetlenmen dileğiyle ... Şimdi vakit "" KENDİNLE BAĞ KURMAK"" tır...