Esas mesele BİRBİRİNİ bulmak....

Kendiyle tanışan insan kendini bilir, kabül eder ve kendine teslim olur ve en sonunda ötekisine varan yolda kendi gibi olanlara açar ve anlar ki birisi, öbürü, öteki ile tüketilen bir ömrün dar yollarında birbirine örülen yollara gecikmiştir.... Vaktinden öteye geçtiği her an da buluştuğu aynını çeker yoluna ve işte bir ömrün beraber yürünecek yolları birleşir görülmeyen akslarda ve yaşama yansıyan tüm deneyimlere de izini sürer.....

Hiçbir yerde kalamayacağın o değişimin çekimi var ya; duramazsın akarsın kıpırtıya sesini verirsin... Akıntıya kendini katarsan çünkü senin kendine varışındaki o aydınlık artık karanlığa tutsak edemez özgürlüğe ulaşmıştır. En çok da bu noktada kendine sadık kalmanın vaktidir. Kalbinin esen yelindeki aşk rüzgarının sarıştığı tüm frekanslarda senin olanın karmaşası çözülür ve tüm sıcacık çölün tatlı kumu zamanın akışına yön vermeye başlar ve birbirine esen her dalgalı seyir hayata dair bir ömre bedel ateşi eşleştiri ve nihayetinde ruhunun alevlerinin yakamoz yansıması okyanusun kumuna vurduğunda ayın güneşe tutkusu, güneşin aya sevdası yankı bula alemin her bir renginde ve çiçeklerin yükselen tatlı kokusundaki endamını sürdüren yediveren güllerin asil yaprakların arasından çıkıveren taçlarını takmış periler uçuşur kırmızı lalerde ve aşkla dokunur sesin gür ahusu gözlerdeki maviye ve sarının ekşili otuna değen her sürümü bahara varan yenilik birin bize yolunu anlatır masallar diyarına uzanan ezgilerde....

Aklın inkar etse de kalbin çoktan duymaya başlamıştır aşkın derin seslerini ve öyle derinden hissedilir ki bu tüm korkuların açığa çıkar ve yüzeye çıkan saf olan senin ihtiyaçların bir zamanlar üzerini örttüğün öznel benlik algınla istek ve niyetlerini oluşturan her duygunu uyandırır ve d-farkındalıkların böyle coşar ve bütünündeki sen, bulur. Buluştuğun öz sevgi kaçınılmaz bir şefkat açığını açığa çıkarır ve kendine vermeye başladığında bu öz duyguyu kendinle eş frekansları çekmeye başlarsın ve de aşk yücelir ve de derinsel bütünlük analitik eğrilerde buluşur ve detayların önemi yeniden bütünsellikle birleşir ve dört element bir bedende aşk-ı alemin yarattığı tüm özlüklerde yeniden yaratır bu diyarın varlığındaki bedenleri ve bedenlenen aşk birleştiğinde yaşanan ömre yerleşen bizlik deryasına tohumlarını ağaca evirecek şahın vezire imanını ,kulun yaradana inancını toprağın suya bağlılığıyla kadim bir kutsallıkla birleştirir ...

Anlamsız kavgaların bırakıldığı, beklentilerin sona erdiği, birşeyleri vermeyi de akışın sonsuz durağına bıraktığın yoldasın şimdi ...kendi denizlerinin kıyısında, mavi incisini bulmuş kızıl gök gibisin ve herkesi bırakıp öylece nerede olmak isterlerse ve yaralarının şifasının içten yükseldiği tüm sihrin kalbin sevdasından geldiği kumsalındaki kumdan şatonda, kendine barışı sağladığın alanlarının genişlediği yeni keşiflerindeki maceralara doğru kendini keşfetmenin ve sonsuzun başladığı sendeki senin sana yolculuğunun keyfine hoş gelmeye kelebek sürüşündesin...

Yollarının yeni duraklarında durduğun nefes aldığın bol gülüşlerinin olduğunun bir alanda kendinin geldiği bu günü iyice analiz edebilmen çok mühim... Gözlemci ol dününden bu gününe ve yollara bir daha bak... yoluna bir akış ver.. Bolca dur, bolca nefeslen ...Güneşe bak bırak gözlerindeki ışığı arttırsın. kamaşan gözlerin yeniden görünen renkleri keşede dursun.. Bırak da gördüğün, bildiğin sen de senden sana gelecek bir olacak aşk eşini getirsin zaman... Kaldıysa ömre bedel bir günün, bir anın aşk ile olduğun halin sesini HAKİKATIN ÇAĞRISINDAKİ VURGUN YEMİŞ DALGASINDA GERÇEĞE ÇAĞRIL... O GERÇEK Kİ HAKKIN YOLUNA BAKAN GÖZLERİN ŞAFKINA AŞIK, AŞKIN ÖZÜNE BU DİYARI YARATAN ALEMİLERİN ŞAHINA GÜLLER SAÇTIRAN SULTANA MEFTUN...

BİRİ BİZ YAPAN. birin varlığını bizle eşleştiren , BİZİ BİRLE denk kılan.... o olmazsa öbürü olmayacak bir alemi görünmez iplerle birbirine bağlayan bu alemi diyarın aşkına mazhar olmaya geldiğimizi dünyanın tüm sevgilerine lütufkar et bizi yarabbim.. aşk-ı alemin yollarına sevdaya varız....