Kalbimi sevgiye açıyorum....

Kendini sevmek , bu denli aşık olmak mümkün mü diye düşünen zihinlerin kendi çıkmazlarındaki o garip sarmalı görebilir olmak... Sevgiyi düşünebilmenin sınırlarına hapsolmak.... Sevginin eşsiz, sonsuz ve de boyutsuz yollarını tasavvur edememek.... Yolumuzun dergahına yaslanan aşk mertebenin derinliğinin saflığına erişmekten imtina etmek değil midir ?? Sevginin her yerde, etrafımızda olması halindeki derinsel bütünlüğünü tatmak zihinden özgürleştirir, araftan çıkarır ve öznel alanda dalgalanan duyguların okyanusun parçası olduğunu hatırlatır ... Kalbimin sevdasındaki özlemin büyüklüğünü, ruhumun saflığındaki aşkın ilahiyesini tatman bilemez, bunu zihindeki sığlıkta deneyimleyemez... Etrafını saran her döngünün açmazlığını görmektir varlığımın aşkına olan merakın zihindeki odalarda yankılanması ve de aslında ironik bir eş düzümle bakabilmektir sığ bir zihnin sonsuz bir ruhun enginliğini duyumsamaya cesaret etmesi .... Sevginin sonsuz ve derinsel bütünlüğünde kalmak ... Sevmenin her halinde var olmak .... Sevmenin döngülerinden çıkmak da işte oradaki o küçük ama devasa alanda gerçekten sevmek....

Kendini sevmenin dahi eşsiz bir frekansı ve de dönüşümsel yolları vardır .. Gelinen her eşikte farklı derinlikleri vardır.. Yollar uzun ve de keskindir ve de kendine dönülmenin her yolundan geçerken, yolculuğun her safhasındaki benin ilmeklerindeki acılarındaki simyasındaki iyileşmenin farklılaşmasındaki benliğimin keskin görüntüsüne bakabilmek , acılarınla boğulmak da sonunsa nefes alabilmek yeniden, boğuşmak karanlıklardaki benle de gölgelere yenilmemek , göz yaşlarına teslim olmak, gel-gitlerinle kalmak ve de döner hallerindeki dönencelerden geçmek, ve her halde farklı bir halde olmak ve de kalmak, demlenmek ve de kabuklarının parça parça sökülmesini izlemek, yaraları izlemek iyileşirken belki de yaralara basmak daha derinden kabarması için ... Sabahı gelmeyen gecelerden geçmek, Rüyaların anlattığı gerçekleri özümsemek, kalbin çarpttığı her dalgayla dalgalanmak, bulanmak ve de direnmeyi başarmaya çevirmek... Hissetmeleri bilmek, yeniden başlamak, biliyorum dediğini yeniden bilmeye, hissediyorum dediğini yeni yeni hislerle yeniden işlemek ; her bir detayını daha derine, daha derin işçilikle kazımak ve belki de daha derindeki ışığı çıkarmak gün ışığını dahi aydınlatırcasına ve de her daim daha derine yol alan saflığın daha da dokunur olduğunu, çarpan kalbinde hisseder olmak, kalbinle bir hareket eder olmak ve de kalbimin sevdasında yaşamı önceden baktığım yerden bakarken daha canlı renklerle algılamak, algıların ilizyonundan çıkmak belki de ... gerçekliğimin gerçekliğimle örtüşmesi ve bütünsel derinliğimin ışığımla aydınlanması ve temizlenen yollarımdaki kalbimin sevgiye açması yeniden yenilenen temiz enerjisi ile ... Özgürleşen zihnimin, çıplaklaşan kalbimin bütünlüğünde kendime yönelen muhteşemliğimin hissiyatının alacalanması gönlümün yeniye açmış çiçeklerinde....

Sahra çölünün kumunun gülüne eş buğulu altın sarsı kalbimden damlayan mis kokulara buhur olmuş bu günün mübarek dualarla eşleşen yaradanın gülden surelerine, saflığımın bütünlüğündeki aşkları dizelere bırakıyorum..Gönlmün ufkunu sevgilere yeniden açıyorum ... Her yeni günün baharında, gelmiş yazıma bi bahar da ekliyorum.... Baharlarım taze dallarımda yeniden yeşillenirken, beyazın tutkusu yeniden ışıyor dallarımda ve açan çiçeklerim beni benimle yüzen bir gemide sonsuzluğa yolculuk edecek sonsuzlara adıyor. Hakikatımın arayışındaki gönül bahçem, diyarımın cennetindeki lalelerimi besler olsun, renkli çiçeklerimle ruhuma süsler verir olsun, hak ettiğim her şeyin bana verilmek üzere huzuruma girme sırasına girdiği bu günde kalbimi sevgilere açıyorum ve kalbimin akıştaki tamamlanışını kabulümle varlığımın nidasına sarılıyorum .

Bir dalga misali savrulan duyguların melodisinde yıllar geçer gider ezgisi türkü olmuş dizelerde ve savrulan gönlüme yapraklarını döker en derin yalnızlığımda.. Yalnızlık dediğimin görünen halinin ötesindeki benliğime dokunan bana uzanan bir gökkuşağının renkleri misali süzmeleri gözlerimden süzülen renklerin bana kattığı duruşlarımın seçtiğim benlere dolanan her rengine varım ben... Ruhumun aktığı çisil çisil yağan yağmurların hüzmelerine varım ben... Kocaman varlığımın uzandığı topraklarıma ektiğim tohumlarımın görünen de ötesindeki derinliğime ekliyorum tüm umudumu ve de dalgalarımı yayılan kocaman bir okyanus olduğumun kabülü ile ...

Dönüşümüm, keskinliğim, benliğim ve de ben ....yolculuğumun keskinleşen yollarına uzanan bir düş krallığındaki hakimiyetimdeki parlayan saltanatımın yükselişindeyim... sessiz gemimin harekatındaki o asaletin bedenime sükut hallerine yaydığı ışığın hayranıyım.. Ben yolumun düşünün gerçeğine giydiği fistana sarhoşum... Ruhumun üslubundaki endama hasretti gönlüm.. kalbimi açtığım frekanstaki sarışa varım.... teslimim ....

Sarı çiçeğin ana babasına hasretindeki yangınlardayım... Mağusa limanının unutamayacağı yadelerdeyim... Toprağın içine aldığı nice mevlalarda yanar alev alev aşkla yüreğim.. Mapus düşmüş duyguların özgürlüğüne yolcudur düşlerim.. Kardeşimin canına can, bebişlerin kokusuna kul yaradana ilahiyetle dolu aşkla sarmal yüreğim.. En derinlerden varlığıma mühürlediğim aşka sürgün yangınlardayım.. Papatyaları toplayıp saçıma taç yapan ey sevgilim... kalbime kondurduğun buseyi rüzgarla gelinliğim eyle.... yağmurla ışıltılarımı saçmak için güneşi yollarıma dök.; dök ki yunusların bolluğu simgelediği gibi bereketin rahmimden dolup taşmasına nisa eyleyim....

Melikeleri yeryüzüne gelin eyleyen ilahi aşkın varlığımıza her anını kuşatması ve de sevgiyi gönüllerimize kaçırması dileğiyle .......