Her şey ve sonrası....

Harekete geçmenin bi koşu halinde olunmasına alışan bilinç dışımız, durmanın da hareket etmeye devam etmek olduğunu anlamakta hep gecikir... Ben bilinç ve kalp kavgamda kalbimin sesini duymayı ve bana gösterdiklerini izlemeyi seçmenin ve kalp ve zihin birliğimin kurulumu ile her şeyi bir adım geriden izlemeye devam etmenin huzuruna doğru akan yolculuğumda; gözlemci olmayı seçtiğim varlığımın hallerine şimdi tanık olmayı da ekliyorum.. Eski ben duramazken, yeni ben durmanın içindeki beni keşfetmeye heyecanla ilerliyor.... Bir ben var benden içeri demiş Yunus Emre ve benim içerimdeki birçok benlik varmış yeni yeni keşfetmenin derinliğindeki muhteşemliğin tadındayım.

Özlemek de bir seçim halidir ve mesafelerin izafiyetini unutan bizler her şeyi özleriz ve de özlemin tıkanıklığında acısını çekmeyi kendimize öğretiriz... Ve hatta acıyı seçeriz... Hasret çekmek, hicran duymak ve benzeri terimler veya kalıplar kişinin sevdiğiyle yaşamak istediğini unutup kendine yaşatmak istediği acıyı seçmesidir... Yolculuğuna tanık olmaya başladığında mesafeler esner, zaman an'ı öğretir ve de yokluk hissini bırakır ve varlık haline geçersin. Özlem mesafe ile var olur. var olduğunu sanmak kaybında kendine acılı hisleri seçersin ve mesafe kaybolduğunda birlik hali oluşur ve tüm sevdiklerine kavuşma hissi bu diyardaki cenneti tattırır.Bu yolculuğun en hakiki öğrenilmesi gerekeni sabrı keşfetmektir ve sabır şüphesiz teslimiyettir. Teslimiyete geçme frekansına ve akışa güvenle akabilme haline teslim olmaktır. Evrene ve ilahi olan sonsuz güven duymaya yönelmek ve yavaşça kendi zamanına göre bunu kendine yerleştirmektir ....Yaratan ile mesafe ortadan kalktığında özlem vuslata erer ve evvel ile ahir birleşir ve zahir ile batın bir olur .Zaman sadece dünyevi bir terim olmaya mahkum olur ve öyle de olur...Zamanın ötesine erdiğinde her şey muhteşemliğe varır... İbnul Arabi de şöyle izah eder bu birleşimi veya sonsuzluğa geçişi "" Kendi varlığında Hakka ait bir emanet olduğunu bildiğinde , kendine olan hürmetin artar. """

Senin olanın zaten sana ait olduğunu hatırladığında sahip olunanların bir önemi olmadığını da idrak edersin .Ruhunun tanıdı şeylerin bir gün seni bulmasını hatırlamanala ilgili bir kabül ve teslimiyet hali vukuu bulduğunda içinde ve kalbindeki frekanslarda bir geçiş ve dönüşüm başlar ve işte en büyük tevafuk da böylece yaşama giriş yapar. Hayatta bazı şeylerin peşinden koşarken o kadar yoruldun ki, yoruldum ve de yorulduk ki; sandığımız o daha çok koşmak, daha çok savaşmak gerektiği , daha çok çaba ya ve uğraşa gerek olduğu düşüncesinin bizdeki yarattığı tahribatların ve ektiği inanç kodlarının dönüşümü de o denli, zorlu bir sürece dönüşür ve çok beklersen, çok tutunursan, çok uğraşırsan olan olur harekatı ile hep daha çok yorulduğunun farkına çok geç varırsın ve belki de hiç farkıda olamayanlardan olursun... Oysa yaşamda senin yaşam yoluna denk düşen sevgiler, deneyimler, şanslar, fırsatlar, insanlar, eşyalar , hayvanlar ve de senin olan her şey gerçekten sana aitse seni kaybetme korkusu ile sınamaz, seni senden uzaklaştırmaz ve de eksiltmez , seni değersizlik ve de sevgisizlik ile terbiye etmez, Sana ait olan sana ve alanına yakışan şeydir. Seni tüketen değil, seni sınayan değil, seni seninle imtihan eden değil seninle bir bütün olan ve seninle her şey olan şeydir. Ve gerçekten seninle aynı titreşen , kalbi seninle aynı atan ve seninle aynı enerji alanında ve frekansında olan şey sebi kendini ifade etmek zorunda bırakmaz. Hakikatın bağladığı enerjilerdeki uyum kendiliğinden kurulur ve de akar .... Hatırlıyorum da ne çok uğraş, çaba ve duygu verdim bir zamanlar benim olmayanı bana yar yapmak ve de üzerime olmayan elbiseyi kendime uydurmak için ve hepimizin hayat boyu yapmaya çalıştığı gibi kendini tüketmek ve tükenişini fark etmeden çöküşü erteleyerek daha çok kendinden uzaklaşarak bir bedel ödetmektir kendimize ve de kalbimize ve en derininden kayboluşlarda bir kendini arayış yolculuğudur aslında hakikatını aramak ...

Gerçek aidiyet ve gerçekten sen olan sessiz ve de güvenlidir. Kaybolmadan, yorulmadan, telaşa düşmeden seversin kendini ve varlığını ve sana böyle hissettireni .. Gürültüsüz, sahih, şeffaf ve temiz gelir senin olan ... İçini ısıtır ve ruhunun çekimine direnmez çünkü birbirini ezelden tanıyan ruhlar buluştuğunda evren bu kavuşmayı destekler ve yaradanın ilahi frekansı bunun için her yolu birleştirir .....Ben, sen ve biz sadece alanımızı, kalbimizi ve niyetimizi temiz tutalım ve en derinlerinden gelen o mesnevi sese kula verip kendimizi evvelin ezele emanetine karışmaya hazırlayalım.... Ezeldendir bizi arayanı biz de şimdi arıyoruz özetle senin aradığında seni arıyor ve bırak arayanlar akışın engin kudretinde ilahi bir kutsallıkla ışığın gücü ile aydınlansınlar ve ıışıpın yolu gösteren aydınlığı huzurun en teskini her alanda her boyutta her enerjide ğyguniyete eklesin seni ve bütünlüğün vardığı yerdeki hikmete kavuşmayı müjdeleyen meleklerin kutlamasına da dahiliyeyle birliğimize el verelim ...

Bırakmanın asaletindeki o mağrur gidişe izin verdiğinde tamda orada senin olan seni bulur, On yıllardır olmayan bi saniyede oluverir hissini tüm soluğunda ve tüm hücrelerinin kodundaki seste duyarsın ve işte yaşamdaki senin mucizelerinin ışıldattığı ruhunun gören gözlerinden içerisindeki nurdan alevin ve senin olanın sendeki karşılığındaki akış için gökten nur indirmiş melekler şimdi yapan yağmurun, gökleri inleten keskin ve hükmüne ermiş bulutlarının şiddetine sual olmaz gürlemesi ile gökten yere ibriğini kendi doldurduğu suya dönüşmüş buharının her damlası ile yeryüzüne verdiği huzuru toprağa ve arındırdığı gökyüzü ile havalandırdığı bizim göğümüze estirir her renkteki şimşekleri ve ışıkları ile ...Doğanın bu kendi ile oluşturduğu düzen dahi aidiyetin sonsuzluğunun illa ki buluşacağının ilahi göstergesidir. Senin olan seni bulur. Sen yeterki kalbinin sevdasındaki titreşime izin ver ve yoluna revan ol..... Kalbine iyi geleni çoğaltman dileğiyle ....