Venera'nın hikayesi.. ( Bölüm 3 )

Venera için uyanış başlamıştı...

Bir sabah dünyada sessizlik hakim ve bu derin hissiyatın içteki yankısı ve sessizliğin içindeki yankısı ile kulakları çınlıyordu Venera'nın ve de kaybolmuş,  yönsüz hissediyordu . Bu hislerle dalgın bir sürüş halinde aracıyla Seyehat ederken kaza yaptı Venera . Başka bir araç, evrensel bir dokunuş ile " evrenin bir olması gerekeni yapması halini sergilemesi" ve de temas etmesi, dokunması gibiydi..

"" HAREKET GEREKİYORDU SANKİ VE EVREN HAMLESİNİ YAPMIŞTI. "" Olay sonrası yaşanılanlar, olaya dahil olan kişiler ve orada olan bitenler yepyeni bir titreşim, yaşamın tenine, kalbine , gözlerinden kalbine süzüldüğü hissetmesi ve de o derin çağrının ona verdiği mesaj bi reset atmıştı her şeyine . O an sanki ölüp de yeniden doğmuştu.  Kabüllenmesi zor bir ruhsal kontratın hatırlanması, zamanda aradığı gerçeğinin, o büyük aşkının parıltısı içindeki coşkusu ve de aniden açığa çıkan derin duygular, kaos halinin temize çektiği   alevli akışı ve zihninin uyanışı ile serbest kalan aşk ateşi her yanını doldurmuştu.   Zamanda yolculuk yapmış ve yolculuğunun arayışları, bulamayışları ; yok öyle diye düşündüğü her şey ve zihnimin karar verebileceği bir şeymiş gibi aşka karar vermeye çalışıyor olduğu haller, Oysa kalbi hep diyordu ve de ruhuna izin verdiğinde hep fısıldıyordu ruhu “ BEKLE O GELECEK “ o aşk ki zamanın içinde yol alsa da hep senin ve o aşk ki hakikatın zamansızlığına hükmeder ve de kendi zamanında belirir ve hep olduğu yerdeki o ateşi yakar ve hep varmış gibi hissettirir ve de işte o an iyiki de yaşamışım dersin. Ve de yaşadığını hissedersin. Ve de yaşam yolculuğunun gerçekten ruhsal amacının ve ruhsal görevinin tanımlanması olduğunu anlarsın ve içinde bilirsin o gerçeği ve o gerçek ki; kendi zamanında seni yakalar, tutsak eder ve  aslında tutsak olduğunu zannedersin de ; seni özgürleştirir…  Ve hayatın içinden geçen o el elini tutar, ruhuna yaslanır ve 2 kalp ilk anda bir olur ve sevgi seni yaratmaya ve de size hazırlamaya başlar. Zihin kalıplarında yaşayan Venera için öylesine derin bir aşkın kıvılcımı idi ki bu, o cesur hamleler için bi eli ileri, bi eli geri çekilmişti… Perilçe Venera ona gitti o kaçtı, o geldi periliçe kaçtı ve evrenin müdahaleleri ile yolları kesişene dek hep bir birlerine çekilip, birbirlerini kovalar oldular ve yaşamdaki zamanını beklemeye ve sürüklenmeye başladı periliçenin hikayesindeki aşk . Zamandaki o sürece doğru akarak …  Yıllar birbirini kovaladı ve Venera kendi yaşamındaki i hızında olduğunu düşünüyordu; oysa ki evren Periliçeyi aşkına, ruhsal eşini de periliçeye hazırlıyordu ve de müdahale yapılmak üzereydi….

 """ Kum Tanesi "" doğduktan ve de periliçeye hayatına devam edebilme cesareti ve ilhanı verdikten sonraki süreçte;

Ruhsal arayışına ve de yaşam yolculuğuna dair devam eden süreçte bir pandemi bekliyordu periliçeyi ve de dünyayı…. İçindeki varoluş süreci, dünyada da varolma savaşına dönüşmüştü sanki ve içininde dışı gibi, dünya da onun gibi dizayn olmaya başlamıştı … Ve o anlarda bir ölüm korkusu, yönetilemeyeceklerle savaşma güdüsü gelişti içinde, yepyeni bir yolculuğun keşfinde korunma güdüsü gidrerek arttı, bilinmeyene karşı temkinli olmak, iç güvenliğinin var olma ve de gelişmeye ihtiyacı ve de güvenlik ihtiyacı belirginleşmişti ve de artık inanılmaz büyüyen bir doğuş isteği vardı . Bir an önce olsun bitsin, oluşsun bitsin heyacanı başlamıştı. Ve içindeki dünyası gelişirken ve de yaratılırken periliçenin iç dünyası da yeniden diziliyordu ve de hizalanıyordu.

Ve pandemi ilan edildi dünyada; bilinmezliğin korkusu dünyayı da ele geçirmişti ve kendini, varlığını, bilinmezliğin getireceğini ve varlığını koruyamamanın verdiği telaş dünya genelinde kapanma ilan ettirmişti.  İnsanlar sokaktan alınırken ; Venera da kendini dışarıdan aldı ve izalasyon dönemi onu da içine kapattı ve de içsel keşfinin ilk gerçek temsiliyetinde idi artık ve de kendi evinde sandığı dört duvarın evi değil içinde yaşadığı fiziki sığınak olduğunu ve evi dediği yerin aslında duyguları ve de kalbi ve gözlerinin ardındaki derinliğinin olduğunu öğrenmeye, görmeye ve de deneyimlemeye başladı… Sokağa çıkma yasakları onun kendi keşfinin soluksuz devamlılığı için nimetti… Kendi üzerinde çalışmaları , yüzleşmeleri, soluksuz derin hakikat arayışı derinleşmişti ve de sorgulamaları inanılmazdı ve kendi hakikat yolculuğunun eşsisizliğinde giderek yalnızlaştığını görebiliyordu; bu yalnızlık büyük bir çoğalma idi diğer yandan. Dış kalabalıkların unutturduğu ben kavramı gelişmeye, sessizliğin ihtiyaç olduğunu öğrenmeye ve de kendi iç sesiylele, ruhuyla tanışmaya ve de kendini sevmenin, kendime şefkat göstermenin ne denli önemli olduğunu öğrenmeye ve de içselleştirmeye başlamıştı. Yaşam yolculuğunun en büyük keşfi gibiydi . Büyük bir devrimdi onun için. İzlediği her film bir mesaj, okuduğu her kitap yeni bir yol ve de deneyim oluvemişti. Dinlediği her müzik ruhunu beslemeye başlamıştı. Kendi için var olmanın anlamını bulmayaı ve de kendi hayatını şekillendirmenin girişlerine başlamıştı. Kendi olmak, kendil olmak ;nasıl bişeydi, o zamana dek bunun farkında bile olmadığını farketti. Kendi için deyip hep başkaları için yaşadığı hayatı gözlerinin önünden film gibi, geçmeye başlamıştı . İzlediği hayat hikayesi peri kızının kişisel gelişiminin detayları ve detaylarda saklı bilinmesi ve aktarılması gerekli esas konuları barındırıyordu. Duygularında kaybolup unuttuğu var olma hayalleri, idealize ettiği kendini gerçekleştirmekten uzaklaşması ve de hayatına dair her hayalinden sessizce vazgeçişleri gözünde büyümüştü öylece …. Her bir karede ayrı bir giz, ayrı bir gizem ve ayrı bir sırrın kendinden kendine gelmesi gereken bir akış ve bu izole sürecinin yepyeni benliğinin inşaatı için muhteşem zamanlama olması da tesadüf değildi... Kendi gibi yeniden yapılan dünya da varoluşunun esaslarına hoş gelmişti. Tertemiz yaşamın sevgiden geçtiğini , saf sevginin ve sevmenin önemini her an ruhunda titreşerek kalbinden bedenine yansıdıığını izler olmuştu. HAYATA DAİR EN GÜZEL yazılımları yükleniyordu ..Eşsiz ve de benzersiz bir ruhu olduğunu, her ruhun farkına varması gerektiği gibi mucize varlıklar olduğumuzu önce kendinin varlığının farkına varıp, sonra da farkına vardırması gerektiği bilgisi içine dolmuştu.  O anlarda resim yapmak ona ilham verir hale geldi ve de kara kalem çalışmaları ile içimdeki oluşumu beyaza aktarır oldu. Dile geliyordu ruhunun fısıltısı ve içindeki çocuk bıcır bıcır öğrenme, yaşam sevincini etrafa saçma, gülücüklerle sevinç çığlıkları atma turlarına çıkmıştı. Süreçte, çizimde ve resmetmede yeni bir Venera yaratma vardı. Çevrede olan seslere, arkadaş, müvekkil, aile denilen birey ve topluluklara reset attı, hepsinin vaktinin dolduğunu hissetti ve de yeniden yapılanma sürecine her anlamda başlamış oldu. Sıfır tanıdık, sfıır  arakadaş, sıfır geçmiş,, Dışını arındırmak daha kolaydı ve oradan başladı. İçsel yolculuğunu derinleştirmek; sığ hissetmekten vazgeçmek anlamına geliyordu ve daha yeni başladığının bilinci ile zihninin de kendini bu sürece teslim etmeye başlaması ile rahatladı ve kendini bu oluşuma teslim etti. Teslimiyet ruhsal yolculuğunun ilk devresi idi ve de devamında kabüller vardı ve her olanı, yaşananı ve olacağı kabül etmek.  Kabüllenmeler en zor olanlardı belki de ve kabül denen mekanizmanın zorluğu ile yeni tanışıyordu Venera. Yönetememek, Kimseyi yönetemeyeceğini biliyor ve de kabül ediyor olmak; değişmesi gereken tek kişini kendi olması, zihninin kalıplarının tamamen yenilenme ihtiyacı ve kendine öz bakım yapmamın aciliyeti, kendinde başkalarına gösterdiği  şefkatin çok daha fazlasını görme ihtiyacı ve kendine şefkat göstermesi gerektiğini içselleştirmesi ve de kendini sevmek için kendine sarılma zamanının geldiği gerçekleri ile yaşamını doldurmaya başladı.

Her sabah yataktan kalkma sebebi güneşin doğuşunu izlemek olmuştu. Ruhuna güneşin doğuşu gibi yeniden doğmasını hatırlatıyordu. Balkondaki sayılı saksı ve çiçekleri onun yeni çevresi ve de ailesi olmuştu. Anne ve babası ve kardeşi için hep o vardı da onun için o yoktu. Venera kendi için var olmaya karar vermişti.     

Bambaşka bir kadın çıkıyordu içiden ve ilk kez kendini tanımaya başlamıştı … Kendine bakış açısı değişmişti. Yalnız kalmaya olan heyecanı, kendiyle olan akşam yemekleri, kendine kurduğu şık sofralar ve de şarap tadım saatleri ve de mum ışığındaki romantik saatleri…. Hepsi zerafetin eşiğinde kendiyle yeniden tanışmak gibiydi.. Aşk kadını idi periçe aşkın ve aşkının kadını ve bunu önce kendiyle olan aşkıyla deneyimlemeye ve de yaşamına katmaya başlamıştı. Bitişlerin kendine. Başlamak olduğunu görebiliyor ve de yollarının yönünde durabiliyor olmak içindeki kendini keşfetme ateşini alevlendirmişti.

Pandemi yavaş yavaş soluk aldırmaya başladığında ilk sokağa çıkışı karanlıktan  ışığa geçmek gibiydi . Gözleri puslu  ve ışığı yeni seçiyor gibiydi ve sudan çıkmış balık gibi hissetmeye başlamıştı, her yer yabancı olmuştu ona; gittiği kafeler, dolaştığı sokakların farkına varmaya, yürüdüğü parkları, sarıldığı ağaçların sesini duymaya başlamıştı, uçan kuşların uçtuğunu farketmeye ve de seslerini duymaya başlamıştı. İçindeki umut, kalbi umarlara başlamıştı ve de içideki kelebekler dışında da uçuşuyordu artık. Tabi evrenin müdahaleleri bitmemişti ve yürüyüş yaparken ayağı kayıp düşmüş ve de sağ ayak  3.üncü tarak kemiğini kırıp alçılı ayak ile 5 hafta evde dinlenmeye itilmişti yaradan tarafından. HAREKETSİZ KALIP kendinle öylesine “OL HALİNDE” olma deneyiminin gerektiğine dair mesajdı bu … Spirütüel alanda varlığını hissettiren evrensel mesajların farkındalığı daha sakin, huzurlu ve de dişi hissettirmeye başlamıştı onu . Çünkü içindeki ses ona ait olan güzelliklerin içinden coşacağını ve de dinlenmeye devam etmesini söylüyordu. Kendiyle kalması için eve kapatılmıştı evrensel enerji tarafından ve de kendini gözlemleyip yardım almayı öğrenmeye davet ediliyordu . Al ver dengesini kurabilmesi için adımları doğru atması gerekiyordu. Yaşam yolculuğunda edindiği tüm bilgi kalıpları ve de inanç kodları yeniden gözden geçiriliyordu ve de devrim niteliğinde yenilenme aşamalarına tabi tutuluyordu. 5 haftanın sonunda hayatında resetleme yapmaya başladı. Çevresinde vadesi bitmiş tüm ilişki çeşitlerinde yenilenme yaratmaya başladı. Gidene dur demedi. Kalbinde süresi bitmiş duygulara yol verdi ve de bilinç altı çalışsın diye bekledi. Yollarına denk düşecek eğitimlere odaklandı ve de Kişsel gelişim ve psikoloji alanında yol almaya  ve de eğitimlere katılmaya başladı. Tüm bunların yanında mesleğine de devam ediyordu be boşanma davalarında uzmanlaştı. Evlilik ve aile terapistliği üzerinde özel eğitimler aldı ve de ilişkileri incelemeye başladı. Sadece evli oldukları için evli kalmaya odaklanan çiftleri inceledi. Evlilik adı altında çerçevede evli olan ve bir birini gerçekten tanımayan ve de kalplerini açmadan bir arada yaşamaya çalışan ve de çocuk sahibi olarak kendilerini bu yaşamda bir tek düzeliğe iten çiftlere danışanlık etti.... Boşanmak ve de ayrılmak kavramına olan bakış açıları nedeni ile mutsuz beraberliklerin devam ettirilme çabasını izledi. Çift diye tanımlanan evli veya birlikte yaşayan kişilerin çevre , aile ve de toplumsal faydayı esas almaya odaklandıklarını ve de birey olmaktan kaçınmaya çalıştıklarını ve de birey ve de özgün varlık olduklarını unutmaya çalıştıklarını görselledim ve de aslında kendinin de birçok kez yaptığı gibi kendinden kaçmanın en kolay yolu olarak bir başkasının kurtarıcısı olmaya hayat dediğimizi ve de başka hayatlarda yaşamaya odaklanmanın  çok başarılı bir kaçış yöntemi olduğunu ve de ilişkilerde bağlılık çeşitlerinin bilinmezliğinden, psikolojik olarak direkt bağ kurmadan yaşama odaklanmanın monotonluğunun istikrarlı olduğunu farketti. Peri kızı Venera kendinin böyle olamayacağını ve de insanlığa dokunabilmenin yolunu kendi içsel yolculuğunu tamamlayıp, ruhsal dönüşümünden sonra ruhsal görev  ve amacına ve de kendine sadık  kalarak yol almaya devam etmesinin hem kalben hem de mantıken destekleyici olduğunu yaşamda deneyimlemeye başladı.

Devam Edecek.....