Yolun Açık olsun....

Manevi arayışların kubbesindeki aşkın titreyişi... Bir yol düşün hiç ummadığın bir hizası olan yürüyüşlerin içindeki uzantısında kalbe varan bir mahşer yolu.. Titreyen sevdaların namelerini hissettiren gülüşlerin ateşindeki yangınların yeri... Bir yol ki; yolu yürüsün, yol biter de yolculuk yeni başlasın.... Her bir yolculuğun kendi derinliğinde ihtiyacın olanı, arayışının yönünde bulursun... Yürürsün mabedin göğsündeki kalbine meydan açarak, açılanın alanın sistemine güneş ekleyerek... Mevlana 'nın "hiç"liği , Yunus Emre'nin Olmak ve ölmek için diri olmanın anlatımındaki derinlik ve tasavufiyata bakışın dünyeviliğinin kendilerine has tarzlarda anlattıkları maneviyatın özündeki allah aşkı en derin İLAHİYATTIR... İLAHİ AŞKIN titreşen ezgileri ulaşılması yüksek mertebedeki derin ve büyük aşkı anlatırlar .... O aşk ki yönü ŞİMAL deki Kalp ve rehberi ruhun hafızası ile yaşama tat veren HAKİKAT ın nefesindeki yol....

Kelimelerin olmadığı , varlığın kendine has konuşmasıdır hak. Haktandır aşk ile öpüşen kuşların kucağında olmak... Ve ne olursa olsun devam etmek; ışık kalbi doldurur ve sarar ve parlar ve büyür yolların izindeki gölgesinde aydınlanır güneşe ek uçlarda...ve hayatı sessize alan zihin içteki huzuru ile büyür ve beslenir ..... Ve okumaya başlar asil dizlerdeki göğü yere anlatan yıldızların eserlerini...

Bildiğini sandığın herşeyini, aslında hiçbir şey bilmediğin olduğunu anladığında yola başlamış olursun.. Seviyorum demenin sevmek olmadığını , var sandığının yok olduğunu bilmeye ve anlamaya başladığından yol görünür olmaya başlar ve bilmenin bilmek olmadığını biilmek için kelimlerin susmasının, sevmek için gözlerinin kapanmasının usülüne bıraktığında kendini saf sevginin hakikatındaki hakka teslim olursun ve açılır yolların tüm ufkuyla.. Maddenin evrildiği , elle tutamadığın yerdeki varoluşa teslim olduğunda sevgiyi sıcacık yüreğinde hissedersin. Maneviyatın gücü bilinir olanda değil, kendine has derinliğinde her yerdedir.

Gökyüzü umutla açtığında karanlıktaki seyrini, iyi gelmeyeni kalbine serbest bırakmanın da vakti geldiğinin işaretini verir...Akışın bilgeliğine güvendiğinde tüm bu aymazlık, sıkışmış duygular ve karmaşık karartılı ağırlıklar yepyeni başlangıçlara kapı açar ve sdece sabır tüm güzelliklerin elde kalanını bize gösterecek sebatı verir. Tevazu ve sükunet ve nezaket ve adanmışlık ve sessizce büyüye sıcacık aşkın şiddetli hassasiyeti. Duyguların hassas dallarında SAKURA ÇİÇEKLERİ... Tertemiz aşkların başlangıcı müjdeleyen bahar ve kış çiçekleri ... Sadece gerçeğin şefkati, kollarındaki gerçek ve saf aşka çiçek açan ruhun köklerindeki derinliğe bağlı kadim gölgeler...

Kontrol etmeye çalıştığın şey seni kontrol etmeye başladığında ; gücünün kalbinden geldiğini de , aşkla güldün sabahların sesini de unutursun..... Ve gerçek gücünü kaybeder ve zayıf dülersin... Ne zaman ki direnmeyi bırakır; kabülün tatlı serzenişine teslimiyetle tebessüm etmeye başlarsın; o vakit aşk seni sessizce tutar sarar ve kontrol işte sana doğru akmaya başlar.. Kaçtığın şey bıraktığında seninle yürümeye başlar ve senin için ihtiyacına göre şekillenir.. Gönül fermanı aşkı lal olana yolcu olmayı reva görmez , kalbi şimale yol olana tüm yollar yaradanın ışığıyla mazharı lisanı ile sükuta arz eder ve endamı lütfa mazhar olanı ilahi aşka ile devri alemi sazlı sözlü İvan şiiri ile ebedi düğün eylenir ... Var gel de netlik ve şeffaflık ile görünmenin görünür , duyulmayanın duyulur olduğu alemde , bilinmeyenin bilinirliliğinin görülen olduğu evrenindeki tüm yolların açıldığı bir yolculuğa başlamış olmaya duacı ol... Yola revanın olanın tüm yollarının görünür olduğu tüm kervanların taşıdığı cennet bahçelerine giden merdivenlerin dizimindeki çöl vahalarındaki su ile döşenen çağlayan pınarlarının yaşayan pınarlarındaki gizli bahçedeki amazon ruhunun suretlerine varana dek ......YOLUN AÇIK OLSUN EY GÜZEL RUH....