ZAMAN, ; içimdeki kum saatim ZAMAN' ın geldi diyor....

Kalbimin uzun gecelerindeki sıcacık uykularındaki sabahın tenime sürdüğü melteme sevdası bugün sarıyordu tenimdeki hüzmelerimi ...Tenimin dalgalarındaki ateşli titeşimimin uykularıma dalan rüyalarıma peri tozu serpttiği yumuşacık uyanışlarımla araladım gözlerimi ve sakince dokundum özlediğim benin kokusuna ve kaydırdım ayaklarımı yatağımın pürüzsüz sert zemininde, sıyrıldım ısısı yüreğimi buğulatan lavanta kokulu yatağımdan ve ışığıma uyandım...

Bir gülümsemenin çocuksu doğallığına hasret gönlüm, masumiyete atlayan ruhumun sıra dışı hareketlerine sığınan atılımları ile aşacağı yeni yollara girmişti ve bedenim nazenin bulutsu zeminde yeni yolculuğuna hazırdı ve vakit tamamdı.... Bedenimi kapsayan ruhani bir örtü oldu enerjim, ayaklarımın tabanında usülce tüm bedenime sinyal gönderen gıdıklanma hissine sarıldı yüreğim ve inci tanesi tozların girdaplarında büyüsü ile harmonik valsa kalktı ruhum...Şarkı söyleyen nuru kalemle yazan aşk perileri fısıldıyordu ruhumun derinliğinden çarpan kalbime ve sarmallaşan sevdamın esintileri,; dönüşü baki kılıyordu tüm benliğimde ...

Hayatının elinden gittiği, bedeninin çekildiği o derin yalnızlık hislerini bilir misin ? Kalbine eş, gönlüne denk hülyaların her yanına sarıldığını hissetsen de yine de derin karartıya çekiliyor olduğunu, kaçmaktır da bu nereye nasıl olduğunu amaçlamadan.. Melankoli içerisinde gökyüzüne sığınarak, benim kokan tozlu havanın arasındanki gelincik kokularını derinden alarak... Eşiktir bu dahasındaki yükseğe, yüceye çıkmak için... eski seni, var olan seni bırakmaktır.. Yeni sana sarılmaktır bu ....Ne istediğini ve de ne istemediğini bilmektir...

Herkesin duymak isteyeceği kadarını duyduğu, bilmek isteyeceği kadarını bildiği, anlamak isteyeceği kadarını anladığı bir zaman çizelgesinde ilerlerken ; nasıl güveli alanda olabilir ki diye düşündüğünü biliyorum... Bu düşünceli haller bazen öyle soğutur ki içini... anlatmak da , vermek de yapmak da, konuşmak da istemezsin ... Elde var yalnızlık dersin... Devam edersin de hiç bir adım bir diğeri ile aynı olmaz... yol aynı olmaz, iz aynı olmaz, akım desen takibi mümkün olmaz... Hissettiğin ile bir olmak: başkalarının ötesinde olmak, yalnızlığının bir lütuf olduğunu bilmek ise bambaşka bir keşif hali.. Özgün, şık zarif, güçlü bir duruştur yalnızlık... Seçilen de seçen de sensindir. İşte o zaman senin analadığından başka bir anlayışın önemi de kalmamıştır. Derin ruhunun ezeli seninle ebediyete doğru kavuşumunda tüm sorunlar çözüme ve zihnine kalbinin sevdasına erişirsin.. Her anda denge ve her an da varlık hali sarar seni ve kavrulur tüm özlemlerin karanlığın ışıldadığı o dipsiz deryalarda... Ve işte o anda kendinle barışırsın.. Barışların en mühimidir bu . En huzur vereni ve de en seninle olanıdır ...."

Gecenin bir yarısı zifiri karanlıkta yürümeye çıkmış soğuk duyguların birden aleve sarmasıdır bu ve yelkenlinin rüzgarındaki şiddetli esintinin ardına aldığın itici gücü ile devamıyete teslimidir bu...

Tüm ziller çalışıyor gök yüzünde duymak isteyene her an da belirleyicilik var ve bilmek isteyene sonsuz ve de sınırsız bir bilgi.. Evrensel olanın içindeki masumane benlik... Çıplak kalmış özüme giysi olmuş kainata sarılan özüm ve ruhuma eş ötekime olan bağlılığımın eşsiz derinliğinde akıyorum, coşmuş kalp ritmimle...

Değişim denen şey nedir aslında ?** nedir acemice tavırlarda bizi kaybettiren.. Alışılmış kalıplarda kaybolmak ve de bildiğini sandığına kısıtlı bir körlük hali ile bağlanmak değil midir? Değişim her an da her hale adapte olabilmektir. Kendini sürekli yenilemektir. Yeniliğin öncüsü olmaktır. Her ana keyif ve de ruhani dokunuş verebilmektir. Şimdi olan şimdi de kalır , bir an sonrası bile çok uzun bir akışa kapılmıştır ..Her an daha farklı bir yolculuktur. Kırıklardan sızan ışıkla aydınlanan bütünlüğümün vardığı noktada şu andayım. Ve nihai sonuç , bi hikayenin sonu olarak ben ""beni "" seçiyorum... Sen de """ seni """ seçmeye var mısın ?